ਮੇਰਾ ਪਿੰਡ -ਪਵਨ ਕੁਮਾਰ ਇਟਲੀ

ਜਿੱਥੇ ਖੇਡਦੇ ਨੇ ਵਾਲ
ਕਿਤੇ ਕੋਟਲਾ ਸ਼ਪਾਕੀ
ਸਾਡੇ ਪਿੰਡੇਂ ’ਤੇ ਅਲੂਣੀ
ਜਿਹਦੀ ਛੋਹ ਅਜੇ ਬਾਕੀ
ਵੱਡੀ ਬੇਬੇ ਨੇ ਸੀ ਪਰੀਆਂ
ਕਹਾਣੀਆਂ ਸੁਣਾਈਆਂ
ਅਸੀਂ ਰਲ ਮਿਲ ਬਹਿ ਕੇ
ਉਦੋਂ ਬਾਤਾਂ ਵੀ ਸੀ ਪਾਈਆਂ

ਯਾਦ ਸਾਨੂੰ ਓਹੋ ਪਲ
ਜੋ ਸੀ ਹਾਣੀਆਂ ’ਚ ਲੰਘੇ
ਨਾਲੇ ਖੇਡਦੇ ਸੀ ਰਲ ਮਿਲ
ਗੁੱਲੀ ਅਤੇ ਡੰਡੇ
ਹੁਣ ਕਰਨ ਕਮਾਈਆਂ
ਯਾਰ ਪਰਦੇਸ ਤੁਰ ਗਏ
ਵਿੱਚ ਪਰਦੇਸਾਂ ਦੇ ਓਹ ਜਾ ਕੇ
ਕੱਖਾਂ ਵਾਂਗੂੰ ਰੁਲ ਗਏ

ਨਾ ਜਾਇਓ ਪਰਦੇਸ
ਨਹੀਂਓ ਲੱਭਨੀਆਂ ਛਾਂਵਾਂ
ਨਾ ਹੀ ਬੁੱਢੇ ਬੋਹੜ ਉੱਥੇ
ਨਾ ਹੀ ਲੱਭਨੀਆਂ ਮਾਂਵਾਂ
ਮਾਂਵਾਂ ਬਿਨਾਂ ਪਰਦੇਸ ਇੱਕ
ਜੇਲ੍ਹ ਲੱਗਦਾ
ਮੈਨੂੰ ਪਰਦੇਸ ਹੁਣ
ਚੰਗਾ ਨਹੀਂਓ ਲਗਦਾ

ਰੱਬਾ ਰੋਟੀ ਤੇ ਰਿਜ਼ਕ
ਸਾਨੂੰ ਦੇਸ ਵਿੱਚੋਂ ਦੇ ਦਈਂ
ਅਸੀਂ ਰੁੱਖੀ ਮਿੱਸੀ ਖਾ ਕੇ
ਕਰ ਲਵਾਂਗੇ ਗੁਜ਼ਾਰਾ
ਅਸੀਂ ਛੱਡ ਕੇ ਹਾਏ ਦੇਸ
ਪਰਦੇਸ ਨਹੀਂਓ ਜਾਣਾ
ਅਸੀਂ ਛੱਡ ਕੇ ਹਾਏ ਦੇਸ
ਪਰਦੇਸ ਨਹੀਓ ਜਾਣਾ  ….