ਕਹਾਣੀ ਮੁੱਕ ਗਈ ਬੰਦਿਆ ਤੇਰੀ
ਜੰਮਦੇ ਨੇ ਸਾਹ ਲੈ ਲਿਆ
ਜੰਮਦੇ ਨੇ ਸਾਹ ਲੈ ਲਿਆ
ਵਾਲਾਂ ਵਿਚ ਪੋਹ ਫੁੱਟ ਪਈ
ਸੋਚਾਂ ਦਾ ਜਦੋਂ ਹੜ ਡੱਕਿਆ
ਮੈਨੂੰ ਯਾਦ ਸੱਜਣ ਦੀ ਆਵੇ
ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਮੀਂਹ ਵਰ੍ਹਦਾ
ਵੇ ਮੈਂ ਭੋਈਂ ਤੇ ਡੁੱਲ੍ਹੀ ਮਿਸ਼ਰੀ
ਲੈ ਜਾ ਮੇਰਾ ਰੁੱਗ ਭਰ ਕੇ
ਅਸਾਂ ਲੱਕੜੀ ਦੇ ਊਠ ਬਣਾਏ
ਭਾਰ ਸਾਰੇ ਆਪ ਚੁੱਕ ਲਏ
ਬੰਦ ਹੋਣਾ ਨਹੀਓਂ ਖੁੱਲ੍ਹ ਦੀ ਬਾਰੀ
ਤੇ ਰੁੱਠ੍ਹੇ ਨੂੰ ਮਨਾਣਾਂ ਅੱਖੀਆਂ
ਮੇਰੇ ਕੋਲ਼ ਇਕ ਮਿਸਰਾ
ਦੂਜਾ ਲੈ ਗਿਆ ਦਿਲਾਂ ਦਾ ਜਾਨੀ
ਖੁੱਲੀ ਅੱਖ ਨੇ ਤਮਾਸ਼ਾ ਕੀਤਾ
ਬੱਦਲਾਂ ਨੇ ਸੋਚ ਡੱਕ ਲਈ
ਮੇਰੇ ਹੱਥ ਵਿਚ ਮੋਹ ਦੀ ਤੱਕੜੀ
ਯਾਰਾਂ ਨੂੰ ਮੈਂ ਕਿਵੇਂ ਤੋਲਦਾ
ਖੁੱਲੀ ਰਹਿ ਗਈ ਅੱਖ ਦੀ ਬਾਰੀ
ਤੇ ਵੇਖ ਸਾਡੀ ਰਾਹ ਤੱਕਣੀ
ਨਹੀਂ ਲੱਭਣਾ ਬਾਲ ਗਵਾਚਾ
ਖਿਡੌਣਿਆਂ ’ਚੋਂ ਕੀ ਲੱਭਦੀ
ਦਿਲ ਹੋ ਗਏ ਪਿਆਰ ਤੋਂ ਖ਼ਾਲੀ
ਪੱਥਰਾਂ ’ਚੋਂ ਰੱਬ ਲੱਭਦੇ
ਪੱਥਰਾਂ ’ਚੋਂ ਰੱਬ ਲੱਭਦੇ
ਖ਼ੋਰੇ ਉਹਦੀ ਭੁੱਖ ਮਰ ਜਾਏ
ਤੂੰ ਰੋਟੀਆਂ ਫ਼ਰੇਮ ਲੈ
ਸੱਚੇ ਰੱਬ ਨੂੰ ਭੁਲਾਈ ਫਿਰਨਾ
ਧਰਤੀ ’ਤੇ ਯਾਰ ਵਸਦਾ
