ਗ਼ਜ਼ਲ -ਕੁਲਵਿੰਦਰ ਬੱਛੋਆਣਾ

ਆਖਦੇ ਉਹ, ‘ਡਰ  ਨਹੀਂ  ਬਰਸਾਤ  ਦਾ  ਸਾਨੂੰ  ਕੋਈ”
ਪਰ  ਘਰੋਂ  ਨਿਕਲਣ `’ਤੇ ਛਤਰੀ ਤਾਣਨੀ ਭੁੱਲਦੇ ਨਹੀਂ

ਹੰਝੂਆਂ  ਵਾਂਗੂੰ  ਕਈ  ਰਿਸ਼ਤੇ   ਨੇ  ਪਲਕੀਂ  ਲਟਕਦੇ
ਬਣ  ਸਕੇ ਮੋਤੀ ਵੀ ਨਾ  ਤੇ ਧਰਤ `’ਤੇ  ਡੁੱਲ੍ਹਦੇ  ਨਹੀਂ

ਪੁੱਛਦਾ  ਰੰਗਾਂ  ਨੂੰ   ਹੈ  ਨਿੱਤ  ਹੀ  ਲਲਾਰੀ ਅੱਕਿਆ
ਜ਼ਿੰਦਗੀ  ਮੇਰੀ  ’ਚ  ਬੇਰਹਿਮੋ   ਕਿਉਂ  ਘੁਲਦੇ  ਨਹੀਂ

ਵਕਤ ਦੇ ਨਾਲ ਜ਼ਖ਼ਮ ਵੀ ਭਰਦੇ ਨੇ, ਘੱਟਦੇ ਦਰਦ ਵੀ
ਉਮਰ  ਲੰਘ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਪਰ ਕੁਝ  ਹਾਦਸੇ ਭੁੱਲਦੇ ਨਹੀਂ