Poetry
ਹੱਸ ਕੇ ਫ਼ਾਂਸੀ ਚੜ੍ਹਨ ਵਾਲਿਆ ਸੁਣ ਸਰਦਾਰਾ ਵੇ, ਕਾਮੇ ਕਿਰਤੀ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਸੱਚੇ…
ਸ਼ੀਸ਼ੇ ਤਾਂ ਓਹੀ ਨੇ ਪਰ ਯਾਰੋ ਚਿਹਰੇ ਬਦਲ ਗਏ, ਹਾਕਮ ਦੀਆਂ ਚਾਲਾ ਉਹੀ…
ਅੱਖਰ ਖਿੱਲਰੇ ਪਏ ਨੇ ਇੱਧਰ ਉੱਧਰ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦੀ ਕਿਤਾਬ ਉੱਤੇ, ਸਜਾਉਣੇ ਨੇ ਤਰਤੀਬ…
ਕਿੰਝ ਭੁਲਾਵਾਂ ਯਾਰਾ ਤੈਨੂੰ, ਕਿੰਝ ਜ਼ਖ਼ਮ ਦਫ਼ਨਾਵਾਂ। ਰੁਸ ਕੇ ਭਜਿਆ ਮੇਰੇ ਕੋਲੋਂ, ਕਿੱਦਾਂ…
ਖ਼ਤ ਪੜ ਕੇ ਬਹੁਤ ਰੋਣਾ ਆਇਆ ਮੈਨੂੰ ਦੂਰੀ ਦਾ ਅਹਿਸਾਸ ਲੜ ਕੇ ਹੋਇਆ…
ਮੇਰੇ ਦਿਲ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਸੁਪਨੇ ਦੀ ਕਬਰ ਕਿੰਨੇ ਹੀ ਸਾਲਾਂ ਤੋਂ ਸਹਿਕ ਰਹੀ…
ਪਿਆਰ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਮੈਨੂੰ, ਬੇਪਨਾਹ ਐ ਜ਼ਿੰਦਗੀ । ਦੂਰ ਨਾ ਜਾ ਪਾਸ …
ਅੰਮੀਏ ਨੀ ਸੁਪਨੇ ਸਜਾਉਣ ਵਾਲੀਏ ਸਾਡੇ ਸੁਪਨਿਆਂ ’ਚ ਲਿਖ ਦੇ ਸਿਤਾਰੇਅੰਮੀਏ ਨੀ ਭੁੱਖ…
ਪੁੱਤ ਖਾਣੀ ਨਹਿਰ ਉੱਤੇ, ਸਿਵੇ ਫੇਰ ਬਾਲਣੇ ਲਈ, ਖਿੱਚ ਲਈਆਂ ਹੁਣ ਫਿਰ ਲੀਡਰਾਂ…
Sign in to your account
Remember me
