ਮੈਂ ਨਫ਼ਰਤ ਨੂੰ ਜ਼ਮਾਨੇ ਤੋਂ ਮੁਕਾਣਾ ਏ ਤੇ ਜਾਣਾ ਏ।
ਮੁਹੱਬਤ ਦੇ ਗੁਰਾਂ ਨੂੰ ਅਜਮਾਣਾ ਏ ਤੇ ਜਾਣਾ ਏ।
ਮਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਜੱਨਤ ਦੀ ਤਲਬ ਹਰਗਿਜ਼ ਨਹੀਂ ਮੈਨੂੰ।
ਮੈਂ ਇਸ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਹੀ ਜੱਨਤ ਬਨਾਣਾ ਏ ਤੇ ਜਾਣਾ ਏ।
ਇਹ ਜਿਹੜੇ ਜਬਰ ਸਹਿੰਦੇ ਨੇ ਅਤੇ ਚੁੱਪ ਚਾਪ ਰਹਿੰਦੇ ਨੇ।
ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸੋਚ ਵਿਚ ਦੀਵਾ ਜਗਾਣਾ ਏ ਤੇ ਜਾਣਾ ਏ।
ਮੈਂ ਹੁਣ ਦੁੱਖਾਂ ਤੇ ਭੁੱਖਾਂ ਦੀ ਹਯਾਤੀ ਹੋਰ ਨਹੀਂ ਜੀਨੀ।
ਖ਼ੁਸ਼ੀ ਭਰਿਆ ਨਵਾਂ ਸੂਰਜ ਉਗਾਣਾ ਏ ਤੇ ਜਾਣਾ ਏ।
ਜਦੋਂ ਦੁਨੀਆ ਦੇ ਮਜ਼ਲੂਮਾਂ ’ਚ ਬਾਬਰ ਏਕਤਾ ਆਣੀ।
ਤੇ ਫ਼ਿਰ ਜ਼ਾਲਮ ਨੇ ਅਪਣਾ ਸਿਰ ਲੁਕਾਣਾ ਏ ਤੇ ਜਾਣਾ ਏ।
