ਸਮਿਆਂ ਦੇ ਵਾਰਸਾਂ ਦੇ ਨਾਂ – ਕੁਲਦੀਪ ਸਿੰਘ ਘੁਮਾਣ

ਜਿਹਨਾਂ ਵਿਹੜਿਆਂ ਦੇ ਬੁਝ ਗਏ ਚਿਰਾਗ਼ ਦੋਸਤੋ,
ਉੱਥੇ ਸੂਰਜਾਂ ਦੀ ਰੌਸ਼ਨੀ ਵੀ ਨੇਰ੍ਹਿਆਂ ਦੇ ਤੁੱਲ।
ਜਿੱਥੇ ਕਲੀਆਂ ਦੇ ਜੋਬਨੇ ਦੀ ਰੁੱਤ ਲੁੱਟੀ ਗਈ,
ਕਰੂੰ ਹੌਸਲਾ ਕੀ ਉੱਥੇ ਕੋਈ ਖਿੜਨੇ ਲਈ ਫੁੱਲ।
ਗੀਤ ਭੌਰਿਆਂ ਦੇ ਸੁਣਨੇ ਲਈ ਚਮਨਾਂ ਦੇ ਵਿਹੜੇ,
ਆਉ ਦੋਸਤੀ ਦੇ ਰਲ ਕੇ ਚਿਰਾਗ ਬਾਲੀਏ।
ਕਹਿ ਦਿਉ ਸਮਿਆਂ.  . .

ਜਿੱਥੇ ਭੌਰਿਆਂ ਦੇ ਗੀਤ ਤੇ ਬਨੇਰਿਆਂ  ‘ਤੇ ਕਾਂ,
ਸੀ ਵੇ ਸ਼ਾਮ ਸੁਰਮਈ ਵਿੱਚ ਰਸ ਘੋਲਦੇ।
ਕਿਸੇ ਭੈਣ ਦੇ ਵੀਰ, ਕਿਸੇ ਨਾਰ ਦੇ ਸੁਹਾਗ,
ਖੌਰੇ ਆਉਣਾ ਏ ਕਿ ਨਹੀਂ ਡਰਦੇ ਨੀ ਬੋਲਦੇ।
ਸਾਡੇ ਪਿੰਡੋਂ ਗਈਆਂ ਰੁੱਸ ਕੇ ਬਹਾਰਾਂ ਤਾਈਂ ਆਉ।
ਹੱਥ ਲਾਲਟੈਣਾਂ ਫੜ ਖੂਹੀਂ ਟੋਭੀਂ ਭਾਲੀਏ,
ਕਹਿ ਦਿਉ ਸਮਿਆਂ . . .

ਅੱਜ ਸੱਦੋ ਕੋਈ ਸਪੇਰਾ ਫੜੇ ‘ਬੁੱਕਲਾਂ ਦੇ ਨਾਗ,
ਫੜੇ ਇੱਕ ਇੱਕ ਕਰਕੇ ਸਪੋਲੀਏ ਵੇ ਆ।
ਅੱਜ ਸੱਦੋ ਕੋਈ ਹਕੀਮ ਜਿਹੜਾ ਸੱਪਾਂ ਦੇ ਡੰਗਿਆਂ ‘ਚੋਂ ,
ਜ਼ਹਿਰ ਚੂਸ ਲਵੇ ਦੇਵੇ ਮਰ੍ਹਮਾਂ ਵੇ ਲਾ।
‘ਘੁਮਾਣਾਂ’ ਲੈ ਕੇ ਸਿਰ੍ਹਾਣੇ ਬਾਂਹ ਸੌਣ ਵਾਲਿਉ,
ਆਉ ਬੁੱਝੀ ਜਾਂਦੀ ਬੱਤੀ ਵਿਚ ਤੇਲ ਪਾ ਲਈਏ।
ਕਹਿ ਦਿਉ ਸਮਿਆਂ . . .