ਪ੍ਰਧਾਨਮੰਤਰੀ ਨੇ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਕਹਿ ਦਿੱਤਾ ਸੀ ਕਿ ਬੈਠਕ ਵਲੋਂ ਕੋਈ ਬਹੁਤ ਉਮੀਦ ਜੋੜੀ ਨਾ ਜਾਓ ।
ਦੂਜੇ ਪਾਸੇ ਭਾਰਤੀ ਮੀਡੀਆ ਅਤੇ ਵਿਰੋਧੀ ਪੱਖ ਵੀ ਮਨਮੋਹਨ ਸਿੰਘ ਨੂੰ ਬੈਠਕ ਵਲੋਂ ਰੋਕਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਵਿੱਚ ਲੱਗੇ ਸਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਕਹਿਣਾ ਸੀ ਕਿ ਜਦੋਂ ਤੱਕ ਮੁੰਬਈ ਹਮਲਿਆਂ ਦੇ ਦੋਸ਼ੀਆਂ ਨੂੰ ਸਜ਼ਾ ਨਹੀਂ ਦਿੱਤੀ ਜਾਂਦੀ ਤੱਦ ਤੱਕ ਪਾਕਿਸਤਾਨ ਵਲੋਂ ਗੱਲ ਬਾਤ ਸਮੇਂ ਦੀ ਬਰਬਾਦੀ ਹੈ। ਭਾਰਤੀ ਮੀਡੀਆ ਚ ਹੁਣ ਇਹ ਰੌਲਾ ਜਾਰੀ ਸੀ ਕਿ ਬੈਠਕ ਵਲੋਂ ਕੁੱਝ ਘੰਟੇ ਪਹਿਲਾਂ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਭਾਰਤੀ ਕਸ਼ਮੀਰ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਆਤੰਕਵਾਦੀ ਕਾਰਵਾਈ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਭਾਰਤੀ ਮੀਡੀਆ ਹੱਥ ਧੋ ਕੇ ਮਨਮੋਹਨ ਸਿੰਘ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਪੈ ਗਿਆ।ਜਦੋਂ ਪਾਕਿਸਤਾਨੀ ਮੀਡੀਆ ਅਤੇ ਪ੍ਰੋਰਦਾ ਬੁੱਧੀਜੀਵੀਆਂ ਨੂੰ ਇੱਕ ਵਾਰ ਫਿਰ ਮਜ਼ਲੂਮ ਬਨਣ ਦਾ ਮੌਕਾ ਮਿਲ ਗਿਆ। ਵੇਖੋ ਜੀ ਪਾਕਿਸਤਾਨ ਤਾਂ ਗੱਲਬਾਤ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ ਲੇਕਿਨ ਭਾਰਤੀ ਹੀ ਤਿਆਰ ਨਹੀਂ ਹੈ ਅਤੇ ਉਹ ਪਾਕਿਸਤਾਨ ਉੱਤੇ ਲਗਾਤਾਰ ਇਲਜ਼ਾਮ ਲਗਾ ਰਹਿਆ ਹੈ। ਇਸਨੂੰ ਕਹਿੰਦੇ ਨੇ ਕਿ “ਉਲਟਆ ਚੋਰ ਕੋਤਵਾਲ ਕੋ ਡਾਂਟੇ” ਬਹਰਹਾਲ ਇਸ ਬੈਠਕ ਵਲੋਂ ਸਾਡੇ ਉਗਰਵਾਦੀਆਂ ਨੂੰ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਰੂਪ ਵਲੋਂ ਨਿਰਾਸ਼ਾ ਦਾ ਸਾਮ੍ਹਣਾ ਹੋਇਆ ਹੋਵੇਗਾ, ਪਰ ਉਸ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ ਉਹ ਹਿੰਮਤ ਹਾਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਨਹੀਂ ਹਨ ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ਾਂ ਜਾਰੀ ਰੱਖਣਗੇ ਅਤੇ ਰੱਖੇ ਹੋਏ ਨੇਂ। ਕਿਉਂਕਿ ਪਾਕਿਸਤਾਨ ਵਿੱਚ ਅਜਿਹੇ ਤੱਤ ਹਨ, ਜੋ ਹਰ ਵਾਰ ਕੋਈ ਨਵਾਂ ਮੋਰਚਾ ਖੋਲ ਦਿੰਦੇ ਹਨ ਤਾਂ ਅਗਲੇ ਕਈ ਸਾਲ ਇਸਨੂੰ ਸੁਲਝਾਣ ਵਿੱਚ ਲੱਗ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਪ੍ਰਧਾਨ ਮੰਤਰੀਆਂ ਦੀ ਬੈਠਕ ਤੋਂ ਇੱਕ ਦਿਨ ਪਹਿਲਾਂ ਭਾਰਤੀ ਵਿਦੇਸ਼ ਮੰਤਰੀ ਸਲਮਾਨ ਖੁਰਸ਼ੀਦ ਨੇ ਵਾਇਸ ਆਫ਼ ਅਮਰੀਕਾ ਨਾਲ ਗੱਲਬਾਤ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਕਿਹਾ ਕਿ ਨਵਾਜ ਸ਼ਰੀਫ ਭਾਰਤ ਪਾਕ ਸਬੰਧਾਂ ਵਿੱਚ ਗੰਭੀਰ ਹਨ ਲੇਕਿਨ ਪਾਕ ਫੌਜ ਅਤੇ ਆਈ ਐਸ ਆਈ ਇਸ ਵਿੱਚ ਅੜਚਨ ਪਾਉਂਦੀ ਹੈ। ਹੁਣ ਸਲਮਾਨ ਖੁਰਸ਼ੀਦ ਦੀ ਗੱਲ ਸੌ ਫੀਸਦੀ ਠੀਕ ਹੈ, ਗੱਲ ਫਿਰ ਉਹੀ ਹੈ ਕਿ ਸਾਡਾ ਮੀਡੀਆ ਅਤੇ ਜਿਹਾਦੀ ਮੇਜ਼ਬਾਨ ਅਤੇ ਬੌਧਿਕ, ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਸੱਚ ਦੱਸਣ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੀ ਨਹੀਂ ਬਲਕਿ ਸ਼ਰੀਫ ਨੇ ਅਤੀਤ ਵਿੱਚ ਕਈ ਵਾਰ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਵਿਚਾਰ ਵਿਅਕਤ ਕੀਤਾ ਸਨ, ਕਾਰਗਿਲ ਉੱਤੇ ਹਮਲੇ ਦੇ ਬਾਅਦ ਉਨ੍ਹਾਂਨੇ ਇਸ ਪ੍ਰਕਾਰ ਦਾ ਬਿਆਨ ਦਿੱਤਾ ਸੀ ਪ੍ਰਧਾਨਮੰਤਰੀ ਨਵਾਜ ਸ਼ਰੀਫ ਨੇ ਚੋਣ ਵਿੱਚ ਜਿੱਤ ਹਾਸਲ ਕਰਣ ਦੇ ਬਾਅਦ ਪ੍ਰਧਾਨਮੰਤਰੀ ਨੂੰ ਪਾਕਿਸਤਾਨੀ ਦੌਰੇ ਲਈ ਸੱਦਿਆ ਜਾਂ ਭਾਰਤੀ ਦੌਰੇ ਦੀ ਇੱਛਾ ਜਤਾਈ ਤਾਂ ਇਹ ਪਰਿਕ੍ਰੀਆ ਪਾਕਿਸਤਾਨ ਦੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਫੌਜੀ ਇਸਟੇਬਲਸ਼ਮਿਨਟ ਨੂੰ ਪਸੰਦ ਨਹੀਂ ਆਇਆ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਦੁਆਰਾ ਅਜਿਹੀ ਗਤੀਵਿਧੀਆਂ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤਆਂ ਗਈਆਂ ਜਿਸਦੇ ਨਾਲ ਦੋਨਾਂ ਦੇਸ਼ਾਂ ਦੇ ਵਿੱਚ ਤਨਾਵ ਵੱਧ ਗਿਆ ਅਤੇ ਦੋਨਾਂ ਪੱਖਾਂ ਦੇ ਆਜਾਦ ਮੀਡਿਆ ਨੇ ਬੱਲਦੀ ਉੱਤੇ ਤੇਲ ਦਾ ਕੰਮ ਕਰਨਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
2008 ਵਿੱਚ ਜਦੋਂ ਪੀਪੁਲਜ਼ ਪਾਰਟੀ ਆਈ ਤਾਂ ਉਸਨੂੰ ਭਾਰਤ ਵਲੋਂ ਦੋਸਤੀ ਕਰਣ ਦੇ ਜੁਰਮ ਵਿੱਚ ਮੁਂਬਈ ਹਮਲਿਆਂ ਦਾ ਉਪਹਾਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਅਤੇ ਅਗਲੇ ਪੰਜ ਸਾਲ ਮੁਂਬਈ ਹਮਲੇ ਅੜਚਨ ਬਣੇ ਰਹੇ। ਇਸਦੇ ਬਾਵਜੂਦ ਸਿਆਸਤਦਾਨਾਂ ਨੇ ਹਿੰਮਤ ਨਹੀਂ ਹਾਰੀ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂਨੇ ਆਪਣੀ ਮਿਸਾਲਾਨਾਂ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਜਾਰੀ ਰਖੀਆਂ। ਸਿਤੰਬਰ 2012 ਵਿੱਚ ਪੀਪੁਲਸ ਪਾਰਟੀ ਦੀ ਸਰਕਾਰ ਦਾ ਦਵਿਪਕਸ਼ੀਏ ਵਪਾਰ ਅਤੇ ਨਵੀਂ ਵੀਜਾ ਨੀਤੀ ਭਾਰਤ ਵਲੋਂ ਸਹਿਮਤੀ ਹੋ ਗਈ ਸੀ। ਜਨਵਰੀ 2013 ਵਿੱਚ ਲਾਗੂ ਸਮਾਂ ਆਇਆ ਤਾਂ ਸਾਡੇ ਲੋਕਾਂ ਨੇ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸਾਡੇ ਬੁੱਧਿਜੀਵੀ ਮਾਜ਼ਰਤ ਦੇ ਅੰਦਾਜ਼ ਵਿਚ ਰਾਜ ਏਕਟਰਜ ਵੀ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ , ਕਾਬੂ ਰੇਖਾ ਦੇ ਪਾਰ ਵੜਕੇ ਭਾਰਤੀ ਸੈਨਿਕਾਂ ਦੀ ਗਰਦਨ ਕੱਟ ਲਈਆਂ ਅਤੇ ਫਿਰ ਇਸ ਅਮਲ ਨੇ ਸਾਰੀਆਂ ਪ੍ਰਕਰਿਆਵਾਂ ਉੱਤੇ ਪਾਣੀ ਫੇਰ ਦਿੱਤਾ। ਅਤੇ ਹੁਣ ਇਹੀ ਕੁਝ ਮੁਸਲਿਮ ਲੀਗ ਸਰਕਾਰ ਦੇ ਨਾਲ ਕੀਤਾ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ ।ਪਾਕਿਸਤਾਨ ਇਸ ਸਮੇਂ ਊਰਜਾ ਗੰਭੀਰ ਸੰਕਟ ਵਲੋਂ ਜੂਝ ਰਿਹਾ ਹੈ ਅਤੇ ਭਾਰਤ ਨੇ ਪਾਕਿਸਤਾਨ ਨੂੰ ਬਿਜਲੀ ਵੇਚਣ ਦੀ ਪੇਸ਼ਕਸ਼ ਕੀਤੀ ਹੈ। ਭਾਰਤ ਵਲੋਂ ਬਿਜਲੀ ਲੈਣ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਬਹੁਤ ਮੁਨਾਫ਼ਾ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਇਸਦੇ ਲਈ ਇੰਫਰਾਸਟਰਕਚਰ ਪਹਿਲਾਂ ਤੋਂ ਮੌਜੂਦ ਹੈ ਮਗਰ ਬਾਡਰ ਉੱਤੇ ਆਤੰਕਵਾਦੀ ਅਤੇ ਆਤੰਕਵਾਦ ਨੇ ਸਰਕਾਰ ਨੂੰ ਬੌਖਲਾ ਦਿੱਤਾ ਹੈ ਅਤੇ ਉਹ ਸਭ ਕੁੱਝ ਭੁੱਲ ਭੁਲਾ ਕੇ ਇਸਟੇਬਲਿਸ਼ਮਿੰਟ ਦੀ ਬੋਲੀ ਬੋਲਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਗਈ ਹੈ। ਇੰਝ ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਕਿ ਸ਼ਾਇਦ ਭਾਰਤ ਪਾਕ ਦੋਸਤੀ ਦਾ ਸੁਫ਼ਨਾ ਕਦੇ ਸਾਹਕਾਰ ਨਹੀਂ ਹੋਵੇਗਾ।
