ਯਥਾਰਥ –ਨਿਰਮਲ ਦੱਤ

ਇੱਕ ਕੋਹਰਾਮ
ਨਿਰੰਤਰ
ਨੀਂਦਾਂ ਦੇ ਪਿੰਡੇ ਨੂੰ ਲੜਦਾ,
ਪਰ ਮਾਂ ਦੀ ਲੋਰੀ
ਦੂਰ ਖ਼ਲਾਅ ਵਿੱਚ
ਗੁੰਮ ਨਹੀਂ ਹੋਈ:
ਹੁਣੇ-ਹੁਣੇ ਜੰਮੀਂ ਬੱਚੀ ਦੇ
ਲਹੂ-ਕਣਾਂ ਵਿੱਚ ਲਿਖੀ ਗਈ ਹੈ,
ਪੂਜਾ ਘਰ ਦੇ ਬੁੱਤ
ਹਮੇਸ਼ਾ ਵਾਂਗ ਸਲਾਮਤ:
ਨਿੱਕੇ-ਵੱਡੇ ਡਰ ਤੇ ਸੰਸੇ

ਧੂਫ਼ ਧੁਖੇ ਤਾਂ
ਪਤਾ ਨਹੀਂ ਕਿੰਝ ਉੱਡ ਜਾਂਦੇ ਨੇ?
ਸੰਤਾਂ ਦੀ ਬਾਣੀ ‘ਚੋਂ
ਕੁਝ-ਕੁਝ ਮਿੱਠਾ-ਮਿੱਠਾ
ਮਸਤੀ ਵਰਗਾ
ਦਿਲ ਦੀਆਂ ਕਸੀਆਂ ਨਾੜਾਂ ਨੂੰ
ਸਹਿਲਾਅ ਜਾਂਦਾ ਹੈ,

ਬੇ-ਸ਼ੱਕ
ਸਰਹੱਦਾਂ ਦੇ ਜ਼ਖ਼ਮ
ਹਮੇਸ਼ਾ ਤਾਜ਼ੇ
ਸਰਹੱਦਾਂ ਤੋਂ ਐਧਰ-ਔਧਰ
ਇੱਕ-ਅੱਧ ਸੁਪਨਾ ਅੱਖ ਵਿੱਚ ਰੱਖ ਕੇ
ਇੱਕ-ਅੱਧ ਆਸ ਵਸਾ ਕੇ ਦਿਲ ਵਿੱਚ
ਇੱਕ-ਅੱਧ ਗੀਤ ਸਜਾ ਬੁੱਲ੍ਹਾਂ ‘ਤੇ
ਜੀਵਨ ਗਤੀਸ਼ੀਲ ਹੈ ਹਰਦਮ
ਜੀਵਨ ਗਤੀਸ਼ੀਲ ਹੈ ਹਰਦਮ।