ਬੱਚਿਆਂ ਦੀ ਯਾਦ ਵਿੱਚ – ਹਰਜਿੰਦਰ ਸਿੰਘ ਗੁਲਪੁਰ

ਇੱਕ ਘਰ ਨੂੰ ਤਾਂ ਡੈਣ ਵੀ ਕਹਿੰਦੇ ਛੱਡ ਜਾਂਦੀ,
ਛੱਡਣ ਯੋਗ  ਤਾਂ ਭਾਵੇਂ ਸਾਰੇ ਹੁੰਦੇ ਨੇ

ਬੱਚੇ ਹਰ ਇੱਕ ਘਰ ਦਾ ਮਘਦਾ ਸੂਰਜ ਨੇ,
ਮਾਪਿਆਂ ਲਈ ਉਹ ਸਿਲਮ ਸਿਤਾਰੇ ਹੁੰਦੇ ਨੇ

ਮਾਂ ਬਾਪ ਦੀ ਆਂਦਰ ਜਦ ਕੋਈ ਵੱਢ ਕੇ ਲੈ ਜਾਂਦਾ,
ਰੂਹਾਂ ਉੱਤੇ ਚਲਦੇ ਲਗਦਾ ਆਰੇ ਹੁੰਦੇ ਨੇ

ਧਰਮ ਦੀ ਅੱਗ ਤੇ ਚੜਦੀ ਜਦ ਵੀ ਵੇਲ ਬਲੂਰਾਂ ਦੀ,
ਕੁਲ ਦੁਨੀਆਂ ਤੇ ਪਏ ਮਾਮਲੇ ਭਾਰੇ ਹੁੰਦੇ ਨੇ

ਮਾਲੀਆਂ ਦੇ ਲਈ ਪਲਾਂ ’ਚ ਪਰਲੋ ਆ ਜਾਂਦੀ,
ਬੋਕਾਂ ਜਦ ਵੀ ਮਿੱਧੇ ਫੁੱਲ ਪਿਆਰੇ ਹੁੰਦੇ ਨੇ

ਵਕਤ ਆਉਣ ਤੇ ਦੇਖੇ ਸਦਾ ਹੀ ਹੱਥ ਮਲਦੇ,
ਫਾਸ਼ੀਵਾਦ ਨੂੰ ਜਿਹਨਾਂ ਨੇ ਭਰੇ ਹੁੰਗਾਰੇ ਹੁੰਦੇ ਨੇ

ਐਦਾਂ ਲਗਦਾ ਦੇਖ ਕੇ ਜੁੜੀਆਂ ਫਿਰਕੂ ਭੀੜਾਂ ਨੂੰ,
ਅਕਲਾਂ ਵਾਲੇ ਬੇਅਕਲਾਂ ਤੋਂ ਹਾਰੇ ਹੁੰਦੇ ਨੇ

ਅਮਨਾਂ ਦਾ ਪਹਿਰਾ ਤਾਂ ਉਦੋਂ ਹੀ ਲਗਦਾ ਹੈ,
ਵੈਰੀਆਂ ਦੇ ਲਈ ਜਦ ਵੀ ਹੱਥ ਕਰਾਰੇ ਹੁੰਦੇ ਨੇ