ਆਓ ਨਾ ! ਚਿੱਠੀਆਂ ਭੇਜੀਏ ਮੁਹੱਬਤਾਂ ਵਿੱਚ ਗੁੰਨ੍ਹ ਕੇ
ਆਓ ਮੁਹੱਬਤਾਂ ਭੇਜੀਏ ! ਸੱਤਾਂ ਸੁਰਾਂ ਵਿੱਚ ਬੰਨ੍ਹ ਕੇ
ਕਿ ਨਫ਼ਰਤਾਂ ਦੇ ਸੇਕ ਨੇ , ਖੁਸ਼ੀਆਂ ਦਾ ਪਿੰਡਾ ਪੀੜਿਆ
ਕੰਡਿਆਲੀਆਂ ਵਾੜਾਂ ਨੇ ਤਾਂ ਵਸਲਾਂ ਦਾ ਬੂਹਾ ਭੀੜਿਆ
ਆਓ ਨਾ ਭੇਲੀ ਭੇਜੀਏ, ਗੁੜ ਦੀ ਸ਼ਗਨ ਦੀ, ਅਮਨ ਦੀ
ਭਾਜੀ ਨਹੀਂ ਪਾਉਣੀ ਅਸਾਂ , ਭਾਜੀ ਤੁਸੀਂ ਨਾ ਮੋੜਿਓ !
ਆਓ ਨਾ ਛਿੱਟੇ ਮਾਰੀਏ ! ਪਰਮਾਣੂੰਆਂ ਦੀ ਤਪਸ਼ ‘ਤੇ
ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦੀ ਡੋਲੀ ਸੋਹਣਿਓ! ਸਿਵਿਆਂ ਦੇ ਰਾਹ ਨਾ ਤੋਰਿਓ!
ਆਓ ਨਾ ਕਰਵਾ-ਈਦ ਨੂੰ ,ਮਿੱਠੀਆਂ ਸੁਗਾਤਾਂ ਘੱਲੀਏ
ਪੰਜ ਆਬਾਂ ਤੋਂ ਭਰ ਚੂਲੀਆਂ, ਰੋਸੇ ਦਾ ਵਰਤ ਤੋੜੀਏ,
ਆਓ ਨਾ ਸਾਹਵੇਂ ਰੱਖੀਏ, ਰੂਹਾਂ ਦੀ ਸੁੱਚੀ ਛਾਨਣੀ
ਟੁੱਟੇ ਹੋਏ ਚੰਦ ਨੂੰ ਦੇ ਕੇ ਅਰਘ ਫਿਰ ਜੋੜੀਏ
ਆਓ ਨਾ ਰਲ ਕੇ ਖੇਡੀਏ ! ਆਓ ਨਾ ਪਾਈਏ ਆੜੀਆਂ
ਅੰਬਾਂ ਉੱਤੇ,ਬੰਬਾਂ ਦੀਆਂ ਛਾਵਾਂ ਨੇ ਹੁੰਦੀਆਂ ਮਾੜੀਆਂ
ਆਓ ਪੰਜਾਬਾਂ ਵਾਲਿਓ ! ਆਓ ਨਾ ਮੁਲਕਾਂ ਵਾਲਿਓ !
ਸੰਭਲੋ ਵੇ ਆਰ ਵਾਲਿਓ ! ਸੰਭਲੋ ਵੇ ਪਾਰ ਵਾਲਿਓ!
ਤਲੀਆਂ ‘ਤੇ ਮਹਿੰਦੀ ਦੀ ਜਗਾਹ,ਅੰਗਿਆਰੀਆਂ ਨਾ ਧਰ ਦਿਓ
ਬਾਲਾਂ ਦਿਆਂ ਨੈਣਾਂ ‘ਚ ਨਾ , ਬਾਰੂਦ-ਸੁਰਮਾ ਭਰ ਦਿਓ
ਹਾੜ੍ਹਾ ਵੇ ! ਰੱਬ ਦਾ ਵਾਸਤਾ! ਅੰਬਰ ਨਾ ਕਤਲ ਕਰ ਦਿਓ
ਵੱਡੇ ਪੁਲਾੜਾਂ ਵਾਲਿਓ ! ਧਰਤੀ ਨਾ ਵਿਧਵਾ ਕਰ ਦਿਓ
ਆਓ ਨਾ ਸੋਚਾਂ ਫੋਲੀਏ ! ਆਓ ਨਾ ਗੰਢਾਂ ਖੋਲ੍ਹੀਏ
ਸਰਹੱਦਾਂ ਦੀ ਸਰਦਲ ਉੱਤੇ , ਚੌਲਾਂ ਦੀ ਮੁੱਠੀ ਡੋਲ੍ਹੀਏ
ਰਿਸ਼ਤਿਆਂ ਦੇ ਜ਼ਖਮਾਂ ‘ਤੇ ਬੱਦਲਾਂ ਦੇ ਫੈਹੇ ਧਰ ਦਈਏ
ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਨੂੰ ਫੇਰ ਆਪਾਂ ਜੀਣ-ਜੋਗੀ ਕਰ ਦਈਏ ।
