ਹਲਕੇ ਲੋਕ –ਅਮਨਦੀਪ ਸਿੰਘ

ਨਾਮ ਹੈ, ਮਕਾਨ ਹੈ, ਪਤਾ ਹੈ ਲਿਖਿਆ ਕਾਗਜ਼ ਤੇ,
ਰੋਜ਼ ਨਵੇਂ ਘਰ ਗਿਰਦੇ ਕਿਰਦਾਰ ਕਾਗਜ਼ ਤੋਂ ਹਲਕੇ ਨੇ,

ਚਾਰੇ ਪਾਸੇ ਫੈਲੀ ਇਸ ਬੇਚੈਨੀ ਨੂੰ ਘਟਾਉਣ ਲਈ,
ਦੇਖ ਲਓ ਅੱਜ ਚੱਲਪੇ ਝੁੰਡ ਰੌਲਿਆਂ ਦੇ ਰਲਕੇ ਨੇ,

ਹਰ ਇਨਸਾਨ ਅੰਦਰੋਂ ਬੋ ਆ ਰਹੀ ਹੈ ਅਜੀਬ ਜਹੀ,
ਜ਼ਿੰਦਾ ਜਿਸਮਾਂ ਵਿਚੋਂ ਰੂਹਾਂ ਜਾਦੀਆਂ ਗਲਕੇ ਨੇ,

ਜਦੋਂ ਸੀ ਜੰਮਿਆ ਤਾਂ ਕਹਿੰਦੇ ਸੀ ਇਨਸਾਨ ਹੈ,
ਪਰ ਪਤਾ ਨਹੀਂ ਬਣੇ ਕਿੱਦਾਂ ਜਾਨਵਰ ਪਲਕੇ ਨੇ,

ਬੜਾ ਜ਼ੋਰ ਲਾਉਨਾ ਮੈਂ ਕਿ ਉਹ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਰਹਿਣ,
ਪਰ ਸਾਹ ਵੀ ਏਥੇ ਜਾਂਦੇ ਮੇਰੇ ਤੋਂ ਟਲਕੇ ਨੇ,

ਸ਼ੀਸ਼ਾ ਦੇਖਿਆ ਤੇ ਮੈਂ ਸ਼ੀਸ਼ੇ ਅੰਦਰ ਚਲਾ ਗਿਆ,
ਬਾਹਰ ਕੁਝ ਨਾ ਵੇਖਕੇ ਕਿਉਂ ਨੈਂਣ ਛਲਕੇ ਨੇ,

ਇਹ ਸ਼ਹਿਰ ਹੈ ਠੰਢੇ ਠਾਰ ਮੁਰਦੇ ਵਾਗੂੰ ਦੋਸਤੋ,
ਪਿੰਡਾਂ ਦੇ ਪਿੰਡ ਆ ਵੜੇ ਪਿੰਡੇ ਤੇ ਅੱਗ ਮਲਕੇ ਨੇ