ਕੀ ਮੈਂ ਇਹ ਤੇਰਾ ਪਿੰਡ
ਤੇ ਇਹ ਸ਼ਹਿਰ ਕਰਨਾ
ਜੀਣਾ ਨਾ ਜਿੱਥੇ ਆਪਣਾ
ਨਾ ਆਪਣੀ ਮੌਤ ਮਰਨਾ
ਤੇ ਇਹ ਸ਼ਹਿਰ ਕਰਨਾ
ਜੀਣਾ ਨਾ ਜਿੱਥੇ ਆਪਣਾ
ਨਾ ਆਪਣੀ ਮੌਤ ਮਰਨਾ
ਤਖ਼ਤ ਇਹ ਮਹਿਲ ਤੇਰੇ
ਦੱਸ ਮੇਰੇ ਕੀ ਕੰਮ ਨੇ
ਦੂਰੋਂ ਦੇਖ ਇਹਨਾਂ ਨੂੰ
ਬੱਚਿਆਂ ਨੇ ਡਰਨਾ
ਕੀ ਕਰਾਂ ਦੱਸ ਝੂਠੇ
ਰਿਵਾਜ਼ ਇਹ ਸਾਰੇ
ਗਲੇ ਪਾ ਬੇਇਨਸਾਫੀ
ਸਲੀਬਾਂ ਤੇ ਚੜ੍ਹਨਾ
ਜਗਦੇ ਚੰਨ ਸੂਰਜ
ਤੇਰੀ ਛੱਤ ਤੇ ਹੀ ਚੰਗੇ
ਤਾਰਿਆਂ ਮੇਰਿਆਂ ਦਾ
ਪੇਟ ਇਹਨਾਂ ਕੀ ਭਰਨਾ
ਉੱਚਿਆਂ ਦਰਬਾਰਾਂ ਲਈ
ਖਿਡੌਣਾ ਬੰਦਾ ਬਣਿਆ
ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਨਾਲੋਂ ਏਥੇ
ਹੋਇਆ ਸੱਸਤਾ ਮਰਨਾ
ਬਚਪਨ ਏਥੇ ਰੁਲਦਾ
ਤੇ ਤਨ ਨੇ ਵਿਕਦੇ
ਇਹੋ ਜੇਹਾ ਬ੍ਰਹਿਮੰਡ
ਦੱਸ ਮੈਂ ਕੀ ਕਰਨਾ
ਬੇਵਫ਼ਾ ਮੁਹੱਬਤ
ਤੇ ਇਸ਼ਕ ਨੂੰ ਫ਼ੰਦੇ
ਕੀ ਤੇਰੀ ਇਹ ਨਗਰੀ
ਜਿੱਥੇ ਪਿਆਰ ਨੇ ਮਰਨਾ
ਇਹ ਦੁਸ਼ਮਣ ਸਮਾਜ
ਹੋਇਆ ਮੇਰਾ ਸਾਰਾ
ਜ਼ਖ਼ਮੀਂ ਭਾਂਵੇਂ ਦਿਨ ਹੋਏ
ਇਹਨਾਂ ਫਿਰ ਉੱਠ ਲੜ੍ਹਨਾ
ਹਰ ਰੂਹ ਭਾਂਵੇਂ ਪਿਆਸੀ
ਹਰ ਦਿੱਲ ਚ ਉਦਾਸੀ
ਫਿਰ ਵੀ ਝਨਾਂ ਇਹਨਾਂ ਲੰਘਣਾਂ
ਕੱਚਿਆਂ ‘ਤੇ ਤਰਨਾ
ਹਰ ਦਿੱਲ ਚ ਉਦਾਸੀ
ਫਿਰ ਵੀ ਝਨਾਂ ਇਹਨਾਂ ਲੰਘਣਾਂ
ਕੱਚਿਆਂ ‘ਤੇ ਤਰਨਾ
ਇਮਾਨ ਏਥੇ ਨੰਗਾ
ਮਜਹੱਬ ਹੈ ਦੰਗਾ
ਏਦੀ ਹਿੱਕ ‘ਚ ਡੁੱਬ ਕੇ
ਮੇਰਾ ਖੰਜ਼ਰ ਠਰਨਾ

